Δύσκολοι οι συνεταιρισμοί...

Κάποτε, αποφάσισαν, ο Καθένας, ο Κάποιος, ο Τυχαίος, ο Τίποτας και ο Κανένας να συνεργασθούν σε μια σπουδαία δουλειά. 

Μια δουλειά που θα τους έφερνε λεφτά, δόξα, πρόοδο, γνώση, καινοτομία, επιτυχία και ευτυχία! 

Ο Καθένας ήταν βέβαιος οτι ο Κάποιος θα την κάνει.
Ο Τυχαίος θα μπορούσε να την κάνει...αλλά ο Κανένας "την έκανε" 

Ο Κάποιος θύμωσε γι'αυτό, γιατί ήταν δουλειά του Καθένα. Ο Καθένας σκέφτηκε οτι ο Τυχαίος θα μπορουσε να την κάνει.

Αλλα ο Κανένας διαπίστωσε οτι ο Καθένας θα μπορούσε να την κάνει. Τελικά ο Καθένας κατηγόρησε τον Κάποιο όταν ο Κανένας έκανε οτι ο Τυχαίος μπορούσε να κάνει κι έτσι είδαν όλοι τον Τίποτα...

Read more »

Του Νίκου Πουλιάδη (!)

Read more »

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΘΑ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΗΣ!

Λυπάμαι που πρέπει να κάνω αυτό το άχαρο έργο. Να σας πω την αλήθεια για το μέλλον της Χρυσής Αυγής. Ταυτόχρονα να ρισκάρω μία πρόβλεψη που μακάρι να μη βγει αληθινή... Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι οι δημοσκοπήσεις θα παρουσιάσουν... ΑΝΟΔΟ για αυτό το κόμμα! 

Αυτό μπορεί να φαίνεται... απίστευτο, έξω από κάθε λογική ερμηνεία με συμβατικές μεθόδους του εκλογικού σώματος και της κοινής γνώμης. 

Η μέχρι τώρα ανάλυση στατιστικών (και δημοσκοπικών δεδομένων) λέει, πώς όταν ένα κόμμα συγκλονίζεται ανάρμοστες και μεμπτές συμπεριφορές, κατηγορείται, κριτικάρεται και αποδοκιμάζεται, τότε καταρρέει στις δημοσκοπήσεις. Αυτό, όμως, ΔΕΝ θα συμβεί με την Χρυσή Αυγή. 

Όποιος έχει το θάρρος να κοιτάξει κατάματα το "κτήνος", θα δει τη λάμψη και τη δύναμη της απόλυτης κακίας του. Σαν ιστορικό παράδειγμα θα σας αναφέρω ότι την εποχή που το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ (την περίοδο της δημοκρατίας της Βαϊμάρης) δολοφονούσε, τρομοκρατούσε και διέλυε την τάξη, οι δημοσκοπήσεις το ...ανέβαζαν όλο και ψηλότερα κι αυτό γιατί ο σκληρός πυρήνας των ψηφοφόρων του, θρέφεται από αυτό το μίσος και τη βία.

Το να μαχαιρώσεις έναν αντίπαλο στον δρόμο, είναι για την ιδεολογία τους ένας... ηρωισμός, μια παλικαριά, μία θαρραλέα πράξη (αίμα και τιμή). Ο θούριος των ταγμάτων εφόδου S.A. έλεγε "τροχίστε τα μεγάλα μαχαίρια σας,στις αγκώνες του πεζοδρομίου" αλλά εκατοντάδες χιλιάδες έτρεχαν να συνταχθούν στις τάξεις τους!

Ταυτόχρονα υπάρχουν αυτοί -που θα γίνονται περισσότεροι - και δεν ειναι άλλοι απο τους απογοητευμένους ψηφοφορους του πολιτικού συστήματος! Αυτοί που θα στραφούν στην κάλπη για να ,,,εκδικηθούν τους πολιτικούς, οι οποιοι  τους οδήγησαν στην εξαθλίωση, την ταπείνωση, τα λουκέτα, στα πρόθυρα αυτοκτονίας και την ανεργία.

Θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή διότι όσο ...χειρότερο κόμμα γίνεται ή είναι, τόσο γλυκύτερη θα γίνεται και θα είναι η εκδίκηση. Άρα η ομαδική επίθεση και ανάδειξη του "δολοφονικού προσώπου" της ΧΑ όχι μόνο δεν θα την περιορίσει, αλλά και θα την...επεκτείνει! Ο φυσικός χώρος της ΧΑ είναι το πεζοδρόμιο, οι οδομαχίες, οι τσαμπουκάδες, η μανία και η μισαλλοδοξία. Με τις καταδίκες, την περιφρόνηση και αποπομπή δεν πετυχαίνουμε τίποτα.  Ίσα ίσα αυτό επιδιώκει, να είναι ένας απομονωμένος παράγοντας της πολιτικής ζωής μας, ισχυρός και επικίνδυνος. 

Ο μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης, είναι να τους προβάλλουμε, αφού είναι μέρος του συστήματος που πολεμούν, με όλα τα ευεργετήματα! Ακόμη κι αυτό της προβολής μέσα απο το κανάλι της Βουλής και των άλλων ΜΜΕ.

Αφήστε τους να μιλήσουν! Καλέστε τους, σε δήμους, σε σωματεία, σε πανηγύρια, σε τηλεοπτικά πάνελ! Δώστε τους βήμα για να διαδοθούν οι  θέσεις τους! Ρωτήστε τους για τη μακροοικονομία, τη βιομηχανική παραγωγή, τη διπλωματία. 

Βάλτε τον κ. Κασιδιάρη να απαντήσει σε ζητήματα Ευρωπαϊκής πολιτικής ή κάποιον άλλον που του μοιάζει για επενδύσεις γεωπολιτικού χαρακτήρα. Ακόμη καλύτερο, κάποιον πιο μοντέρνο- πχ  με το τατουάζ σβάστικα- να αναλύσει τα θέματα της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. 

Ίσως οι ψηφοφόροι - εκδικητές το ξανασκεφθούν και αποφασίσουν ψυχραιμότεροι για το παρόν και το μέλλον αυτού του τοπου...

Read more »

Αν δίναμε στην δημοκρατία μια ευκαιρία

Γράφει ο Έρμιππος

Όταν γίνεται λόγος σχετικά, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και οι τόσες άλλες εκτρωματικές προβλέψεις του Συντάγματος, που εξουδετερώνουν περίτεχνα τους θεσμούς και ακυρώνουν κάθε δυνατότητα αυτοδιόρθωσης του συστήματος, αποδίδονται στην νομική ιδιοφυΐα ή στην βαθιά ανήθικη φύση του Βενιζέλου. Όπως το δει ο καθένας. Σωστότατο, αλλά μόνον εν μέρει. Διότι ο Βενιζέλος ήταν αυτός που τις εμπνεύσθηκε και τις πρότεινε.

Την εξουσία, όμως, να τις ψηφίσουν και να τις κάνουν θεμελιώδη νόμο του κράτους την είχαν κάποιοι άλλοι, που λέγονται βουλευτές. Αλλά, αυτοί, θεωρούνται συνήθως ανεύθυνοι, επειδή είθισται να λειτουργούν σαν κοπάδι, στα πλαίσια της κομματικής πειθαρχίας;

Το Σύνταγμα ορίζει ότι οι βουλευτές είναι εκπρόσωποι του έθνους και διαθέτουν απεριόριστο δικαίωμα γνώμης και ψήφου. Δεν αναφέρει πουθενά κάτι για την υποχρέωση τους να ευθυγραμμίζονται με τα κελεύσματα του αρχηγού και της κομματικής του παράγκας. Αυτό μάλιστα θα έπρεπε με βεβαιότητα να θεωρείται παράβαση καθήκοντος.

Το φαύλο πολιτικό σύστημα, όμως, είναι σοφά δομημένο, κάτω από τα ανυποψίαστα μάτια των αφελών ψηφοφόρων. Και δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες που του επιτρέπουν, όταν η αρένα χρειαστεί αίμα, να είναι έτοιμο να δώσει στο πλήθος ένα, δύο, τρία εξιλαστήρια θύματα, που θα ξεπλύνουν τις αμαρτίες των υπολοίπων, για να επιτραπεί η συνέχειά του.

Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν το σημερινό δράμα έχοντας υπ' όψη μας αυτό. Διότι αν έρθει μια ακόμη συμφορά θα τρέχουμε αλαφιασμένοι στους δρόμους, απαιτώντας τον αποκεφαλισμό των κεφαλών. Έχοντας αφήσει τους άλλους, τους πραγματικά υπεύθυνους, ανενόχλητους στις υψηλές τους έδρες. Και μαζί με αυτούς ανέγγιχτο και το βαθύ μας πρόβλημα.

Η κομματική πειθαρχία δεν είναι εθνική στάση αλλά τεκμήριο απεμπόλησης ευθυνών και παράβασης όρκου. Και αυτό ανεξάρτητα από την σοβαρότητα των συνθηκών. Αντίθετα, μάλιστα, η έκτακτη κρισιμότητα της σημερινής κατάστασης κάνει την ανάγκη για την κατά συνείδηση κρίση και απόφαση ακόμη πιο επιτακτική.

Αναδείξαμε κάποιους με ελεύθερες και αβίαστες διαδικασίες και, τώρα, στην βαρύτερη ώρα, προσπαθούμε απεγνωσμένα να τους φιμώσουμε, επειδή θεωρούμε την ελεύθερη εκδήλωση του φρονήματος τους επικίνδυνη και ενδεχομένως μοιραία για την χώρα. Εάν πετύχουμε να τους κρατήσουμε σαν κοπάδι, όπως θέλουμε, και αν όλα πάνε κατ΄ευχήν θα τους δοξάσουμε και θα τους επανεκλέξουμε. Θα είναι επειδή στάθηκαν αρκετά άβουλοι. Αν, παρ' όλα αυτά, η συμφορά έρθει δεν θα μπορέσουμε να τους ζητήσουμε την ευθύνη. Επειδή, αυτοί, θα έχουν κάνει υπάκουα ότι τους είχαμε προστάξει. Και τότε θα τους εκλέξουμε για μια ακόμη φορά, για να ξαναρχίσουμε έναν νέο κύκλο. Κάνουμε δεκαετίες το ίδιο πράγμα.

Η δημοκρατία είναι άθλημα σκληρό και προϋποθέτει, πάνω από όλα, την ανάληψη ευθύνης, από τον κάθε έναν ξεχωριστά. Όταν αυτό δεν γίνεται το κόστος των αστοχιών επιμερίζεται άνισα και άδικα και, συνήθως, βαρύνει τους πιο αδύναμους και τους περισσότερο ανυποψίαστους. Και τότε η ποιότητα του πολιτεύματος χειροτερεύει ολοένα, κάνοντας την βία να φαίνεται πιο αποτελεσματική και προτιμότερη από τους άδειους και προσχηματικούς θεσμούς.

Τίποτε δεν γεννάται από το μηδέν και δεν υπάρχουν αυτόματες επαναφορές από την κόλαση στον παράδεισο. Υπάρχει ένα συσσωρευμένο κόστος που πρέπει πάντα να πληρώνεται. Και η δημοκρατία, όταν είναι γνήσια, διαθέτει τους κατάλληλους, σοφούς μηχανισμούς καταλογισμού και αυτοδιόρθωσης. Στοιχίζουν, βέβαια, αλλά το αποτέλεσμα τους είναι σταθερό και διαθέτει ηθικό έρεισμα και διάρκεια. Δεν επαναλαμβάνει κανείς τα λάθη του, όταν καταβάλλει αγόγγυστα το κόστος που τους αναλογεί και διδάσκεται από αυτά.

Η μόνη μας ευκαιρία, σήμερα, είναι να αφήσουμε την δημοκρατία να λειτουργήσει. Αν το κάνουμε αυτή θα μας δείξει τους πραγματικούς ενόχους και θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε ομαλά. Αν όχι θα δοκιμάσουμε τον εμφύλιο.

Όποιοι και αν είναι αυτοί, όσο μικροί κι αν είναι ας αφεθούν να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Και μετά ας έρθουν να μας κοιτάξουν. Το Σύνταγμα είναι σοφό. Όταν εφαρμόζεται.

http://ermippos.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html

Read more »

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ο Πάνος Καμένος...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ 

εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
http://www.tanea.gr/relatedarticles/article/4707282/?iid=2

Ηταν μια φορά κι έναν καιρό ο Πάνος Καμμένος. Ο βίος και η πολιτεία του βουλευτή της Β’ Αθηνών έχει ως αφετηρία τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Η περίληψη είναι ότι ο Καμμένος έχει πάει με όλους τους αρχηγούς της ΝΔ, για να τους πουλήσει μετά όλους, και ότι του καταλογίζονται τα περισσότερα από αυτά που καταγγέλλει.

Μπορεί να ψάχνει αρχηγικό μέλλον στις εκλογές που έρχονται με τους Ανεξάρτητους Ελληνες. Είναι όμως η κλασική περίπτωση πολιτικού που τον κυνηγά το παρελθόν του. Το ρεπορτάζ φέρνει στον αφρό όλα όσα λείπουν από την ιστοσελίδα του Πάνου στο facebook. Και μας υπενθυμίζει ότι όσο κι αν πλένονται διάφοροι φερέλπιδες «εθνοσωτήρες» στο αντιμνημονιακό μέτωπο, όλα όσα έχουν κάνει στην πολιτική δεν ξεπλένονται

Ο καθένας θυμάται πότε άκουσε πρώτη φορά για τον Πάνο Καμμένο. Και έχει μια ιστορία να πει. Πληθωρικός, εκρηκτικός, ασυγκράτητος, μόνιμα επιρρεπής στον λαϊκισμό, σταθερά ακραίος, εκδικητικός και δικομανής, ο Καμμένος αναδύεται στο στερέωμα της ΝΔ στα μέσα της δεκαετίας του '80. Ο πυρετός της πασοκικής αντισυσπείρωσης έχει χτυπήσει τη γαλάζια πανεπιστημιακή νεολαία. Το όνομα του Πάνου ακούγεται για πρώτη φορά στον αστερισμό των Ρέιντζερς και των Κενταύρων, την εποχή που μεσουρανεί στη Νεολαία της ΝΔ ο Βασίλης Μιχαλολιάκος. Ο Πάνος θεωρείται αβερωφικός. Παρ' όλα αυτά, οι έχοντες μνήμη ελέφαντα σημερινοί σαραντάρηδες της ΝΔ επιμένουν ότι η πρώτη κοινοβουλευτική κατάδυση του - μανιώδους αυτοδύτη - Πάνου γίνεται με τη ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου - χωρίς όμως επιτυχία.

Η αντιπάθεια μεταξύ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Κωστή Στεφανόπουλου θα επιβιώσει όλων των μεταλλάξεων της ελληνικής πολιτικής. Και θα διαρκέσει
είκοσι χρόνια. Μάλιστα, προς το τέλος της δεύτερης θητείας Στεφανόπουλου ο επίτιμος πλέον της ΝΔ θα πέσει θύμα δηλητηρίασης έπειτα από μια δεξίωση στο Προεδρικό - συμβάν που κουκουλώθηκε. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ο Πάνος έχει περάσει στο μητσοτακικό στρατόπεδο. Η ροπή του προς τα παρασυστήματα έχει εκδηλωθεί. Πηγές με γνώση της εποχής τον τοποθετούν στο δίκτυο Γρυλλάκη. Ο τότε «στρατηγός» πρωταγωνιστεί στο μητσοτακικό παρακράτος - που εκδηλώνεται παντού. Κοριοί, «παράλληλες» πρωτοβουλίες για το Σκοπιανό και επιτήρηση της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού. Το σύστημα Γρυλλάκη είναι σε υπόγεια αντιπαράθεση με άλλα κομμάτια του μητσοτακικού στερεώματος - όπως οι κομματικοί Σγαρδέλης και Μπεχράκης, αλλά και η Ντόρα Μπακογιάννη.

Ωστόσο, οι ελιγμοί του Πάνου αποδίδουν. Η χώρα σε φάση αποκρατικοποιήσεων κάποιων κρατικοποιημένων από το ΠΑΣΟΚ βιομηχανιών. Οι συνομήλικοι του Πάνου τον θυμούνται να διοικεί στη φάση αυτή την Ιζόλα.

Το 1993 ο μητσοτακισμός γίνεται χίλια κομμάτια. Αλλά ο Καμμένος κατεβαίνει στη Β' Αθηνών και, σε εκλογές δύσκολες για τη ΝΔ, βγαίνει βουλευτής. Αυτό οφείλεται κυρίως στην υποστήριξη του βαρόνου της παράταξης Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Ο «Μπάρμπι» παίρνει τον Καμμένο από το χέρι στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας που είναι το σπίτι του. Αποτέλεσμα; Αμέσως μετά τις εκλογές, στην αναμέτρηση για τη διαδοχή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, ο Καμμένος «πουλάει» τον Βαρβιτσιώτη και πάει με τον Μιλτιάδη Εβερτ που θα κερδίσει. Είναι ένα έργο που θα παιχτεί ξανά και ξανά τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Στην κούρσα της Σοφοκλέους

Μπαίνει στη Βουλή το 1993. Αλλά η ΝΔ θα κάνει έντεκα χρόνια να δει εξουσία. Ακόμη περισσότερο: το 1997 εκλέγεται πρόεδρος ο Κώστας Καραμανλής. Είναι πανίσχυρος κομματικά και πολιτικά. Ούτε ο ίδιος ούτε οι άνθρωποί του θα ασχοληθούν ποτέ ιδιαίτερα με τον Καμμένο. Αυτός τοποθετείται στα άκρα. Ακραίος εθνικιστής, θα «ωσμωθεί» στα έδρανα με το «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» που κάνει σκληρή αντιπολίτευση στον Κώστα Σημίτη για τα εθνικά. Από το ΠΑΣΟΚ θα προκύψουν οι πρώτες προσπάθειες για δημιουργία κομμάτων με πολιτικά «έξαλλο» χαρακτήρα. Είναι η περίπτωση του ΔΗΚΚΙ του Δημήτρη Τσοβόλα. Αντιθέτως, ο Στέλιος Παπαθεμελής δεν θα μπορέσει ποτέ να μπει αυτόνομος στη Βουλή.

Τα χρόνια εκείνα αναφύονται σιγά σιγά οι εμμονές του Πάνου σε διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Δαπανά χρόνο και χρήμα ψάχνοντας τα αρχεία της Στάζι. Χωρίς αποτέλεσμα. Μετά είναι η φάση της εμμονής με τη 17Ν, την οποία ο Καμμένος ταυτίζει grosso modo με το ΠΑΣΟΚ, ώσπου έρχεται το 2002 και η εξάρθρωσή της από την Κατεχάκη επί Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ακόμη ένας μύθος καταρρέει. Ενδιαμέσως όμως ο Καμμένος ζει τον μύθο του στη Σοφοκλέους του 1999-2000.

Ο Μιλτιάδης Εβερτ θα αναλάβει προσωπικά τη διαλεύκανση του «εγκλήματος του Χρηματιστηρίου», κατά τη διατύπωσή του.
Ο άλλοτε εβερτικός Καμμένος όμως αφήνει τους πάντες σύξυλους όταν στο πόθεν έσχες του, σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η Συγγρού, εμφανίζεται να έχει παίξει εννέα δισ. δραχμές αέρα.
Ο ίδιος εμφανίζει εαυτόν ζημιωμένο κατά 105 εκατ. δραχμές, αλλά τα ποσά από πωλήσεις και αγορές δεν «τσεκάρουν» ακριβώς, με αποτέλεσμα η τότε ΝΔ να αγωνίζεται να τα δικαιολογήσει και να τον καλύψει.

Οι χρηματιστηριακές δραστηριότητες του Καμμένου ανήκουν στο γαλάζιο φολκλόρ της εποχής, ενώ φέρεται να έχει εμπλέξει και άλλους βουλευτές της ΝΔ σε τοποθετήσεις σε μετοχές, όχι πάντοτε επωφελείς. Είναι αυτά που θα υπαινιχθεί σε πρόσφατες δηλώσεις του ο βουλευτής της Β' Αθηνών Γεράσιμος Γιακουμάτος. «Κάνουμε τώρα καταγγελίες αλλά δεν κοιτάμε την καμπούρα μας. Ας κοιτάξουν τα χρηματιστηριακά του 2000 και θα καταλάβουμε γιατί και ποιος είναι υπεύθυνος. Είναι πενήντα βουλευτές που το ξέρουν, δεν το ξέρω μόνο εγώ. Αν δει κανείς το πόθεν έσχες του Καμμένου την περίοδο 2000-2002, θα καταλάβετε. Τα κέρδη ήταν 280 εκατομμύρια δραχμές. Εγώ ξέρω ότι έχασα τα λεφτά μου όπως και άλλοι συνάδελφοι…».

Κατά τα άλλα, όμως, ο Καμμένος είναι στο περιθώριο. Η ροπή προς τη συνωμοσιολογία κουράζει. «Το πρώτο λεπτό καταλαβαίνεις κάτι», λέει κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ, «μετά χάνεσαι…».
Ο Πάνος καλείται να καταθέσει τα στοιχεία του σε διάφορα εισαγγελικά ή υπηρεσιακά γραφεία, αλλά οι κουβέντες, όταν δεν διανθίζονται με υπερβολή, είναι άγονες.
Ο Καμμένος πρωταγωνιστεί στα γνωστά μεταμεσονύκτια talk shows καταγγελτικής τηλεδημοσιογραφίας, όπου είναι μόνιμος θαμώνας.
Πρώην υπουργός της ΝΔ που τον συμπαθεί προσωπικά λέει ότι «ο Πάνος είναι καλό παιδί, αλλά ασταθής πολιτικά, με διάφορες μανίες με τα κατασκοπικά και τέτοιες μ*****ες». Με απλά λόγια, ο Καμμένος θεωρείται από τους συναδέλφους του γραφικός.

Βουτώντας από τον «Ηλιάτορα»
Το 2004, όταν ο Κώστας Καραμανλής κερδίζει τις εκλογές και η ΝΔ επανέρχεται θριαμβευτικά στην εξουσία, ο Καμμένος είναι στην απέξω. Μπορεί να έχει το «high life», τις κρουαζιέρες στο Αιγαίο με το σκάφος του «Ηλιάτορας» και τις εμμονές στις θεωρίες συνωμοσίας, αλλά βρίσκεται σε απόσταση από την καρδιά του συστήματος. Βλέπει τον πρωθυπουργό μόνο μαζί με άλλους βουλευτές. Παρ' όλα αυτά, εξασφαλίζει την προεδρία της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμυνας. Στην Ελλάδα, η Επιτροπή είναι διακοσμητική. Αλλά, εξηγεί γνώστης, «οι ξένοι δεν το ξέρουν, της δίνουν σημασία, οπότε ο Καμμένος την προσανατολίζει σε ταξίδια και κάνει τον παράγοντα επί αμυντικών και εξοπλιστικών θεμάτων».

Το 2007 όμως μπαίνει στην κυβέρνηση ελέω Ντόρας. Ολες οι ενδείξεις είναι ότι γίνεται υφυπουργός Αιγαίου λόγω πίεσης της Μπακογιάννη, της οποίας εμφανίζεται ως υποστηρικτής. Το Μαξίμου του Καραμανλή διασκεδάζει με τις λόξες του Πάνου που εμφανίζεται σε κάποια επίσημη τελετή έχοντας κι αυτός υπασπιστή - όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο υπουργός Αμυνας. Τον ρόλο αυτό αναλαμβάνει ένας πλωτάρχης του Λιμενικού. Είναι η εποχή που ο Πάνος διατρέχει το Αιγαίο με τα ελικόπτερα και τα φουσκωτά του Λιμενικού, φροντίζοντας, σύμφωνα με την ανεκδοτολογία της εποχής, να είναι ένστολος. Καθότι μανιώδης αυτοδύτης, τον Καμμένο ακολουθεί πάντα μια μόνιμη φημολογία για το πού διαλέγει να κάνει καταδύσεις.

Με ένα άρωμα παραδραστηριότητας θα αποχαιρετήσει ο Καμμένος την εξουσία. Το 2009 το όνομά του εμφανίζεται μαζί με πολλά άλλα στις απομαγνητοφωνήσεις των συνομιλιών μεταξύ των μελών της συμμορίας Βλαστού που έχει παρακολουθήσει η ΕΥΠ. Οπως πάντα, ο Καμμένος προκαλεί θόρυβο. Ως απλός βουλευτής προξενεί επεισόδιο στη Βουλή όταν αρνείται να περάσει από το μηχάνημα ελέγχου. Η φασαρία είναι τόση, που το θέμα φθάνει ώς τον φρούραρχο.

Κυνηγώντας το φάντασμα των CDS
Τo φθινόπωρο του 2009 ο Πάνος Καμμένος ξεκινά ως υποστηρικτής της Ντόρας. Η Μπακογιάννη έχει προβάδισμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, ενώ είναι και φαβορί. Αφήστε που πίεσε για να γίνει ο Πάνος υφυπουργός Αιγαίου το 2007-2009. Στις εβδομάδες όμως που θα ακολουθήσουν ο Καμμένος αλλάζει γνώμη. Αρκετές μέρες πριν από την 29η Νοεμβρίου είναι σκληροπυρηνικός οπαδός του Αντώνη Σαμαρά. Ακραίος και «υπερπατριώτης», θα κολλήσει αρχικά μια χαρά με την ομάδα του Αntinews και τα μπλογκ που λειτουργούν ως δορυφόροι του στενού πυρήνα των σαμαρικών. Το «όχι» της ΝΔ στο Μνημόνιο του έρχεται γάντι. Οπως πάντα, όμως, εκτρέπεται σε θεωρίες συνωμοσίας. Κάνει ερώτηση στη Βουλή, ως μοναχικός καβαλάρης, για το περίφημο ταξίδι Λούκας Κατσέλη, Νίκου Παπανδρέου και άλλων στο Κατάρ, όταν η κυβέρνηση ήταν σε φάση αναζήτησης αγοραστή για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Πολύ σύντομα όμως ο Καμμένος θα μπει σε μια προσωπική πολιτική βεντέτα με την οικογένεια Παπανδρέου. Ο Καμμένος φέρεται να μιλάει για CDS που φτάνουν τα 100 δισ. ευρώ και να ζητάει δράση από τη Συγγρού. Οπως αποδείχθηκε, βεβαίως, μετά το PSI, όλα κι όλα είχαν παιχθεί 2,5 δισ. Ο Καμμένος προσπαθεί να κάνει ερωτήσεις στη Βουλή για το θέμα και στοχοποιεί τον Αντρίκο Παπανδρέου. Η ΝΔ δεν τις υιοθετεί, με αποτέλεσμα να τα βάλει, με χοντροκομμένο τρόπο, ο Καμμένος με τον γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ Κώστα Τασούλα στη Βουλή σε θέα τρίτων.

Πέρσι το καλοκαίρι, εκμυστηρεύεται σε φίλο του βουλευτή «ότι ο Σαμαράς είναι ο καλύτερος αρχηγός που είχε ποτέ η ΝΔ». Ο πρόεδρος της ΝΔ όμως κουνάει το κεφάλι με όρους συγκαταβατικής ευγένειας. Στη Συγγρού αρχίζουν να λένε ότι ο Καμμένος «δεν είναι στα καλά του» και ότι πολιτεύεται «με άναρθρες κραυγές».
Η συνωμοσιολογική μανία του εκθέτει τη ΝΔ. Σε ένα από τα τελευταία επίσημα ραντεβού Παπανδρέου - Σαμαρά πριν από τη συζήτηση για τη συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, ο πρώην πρωθυπουργός είναι εκνευρισμένος με τον Καμμένο. Ζητάει να μάθει αν τα περί CDS και οι επιθέσεις κατά μελών της οικογένειάς του είναι γραμμή της Συγγρού, ένα «βρώμικο 2011». Ο Σαμαράς είναι σε γραμμή αμφισβήτησης του Μνημονίου γιατί είναι αντιαναπτυξιακό και αποφεύγει τη χοντρή σκανδαλολογία ως πολιτικός. Κάπου εκεί, ελέω στυλ και χοντράδας, ο Καμμένος αρχίζει να θέτει εαυτόν εκτός ΝΔ.

Στην πραγματικότητα, αυτό έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει από το καλοκαίρι του 2011. Ο Καμμένος δεν ψηφίζει τον εκτελεστικό νόμο του Μεσοπρόθεσμου. Χωρίς όμως να έχει συνέπειες. Οι άλλοι βουλευτές της ΝΔ στη Β' Αθηνών είναι έξαλλοι, καθώς θεωρούν ότι η Συγγρού τον χαϊδεύει. Και ότι ο ίδιος παίζει ένα προσωπικό παιχνίδι με στόχο να βγει πρώτος βουλευτής στην περιφέρεια.
Κάπου εκεί ξεκινάει, άλλωστε, η κούρσα του Καμμένου στις δημοσκοπήσεις. Ο ίδιος παίζει δυνατά το χαρτί του facebook. Οπως εξηγεί παράγων της ΝΔ, «το Διαδίκτυο δεν είναι η Πνύκα. Είναι γεμάτο ακραίους. Ο Καμμένος βρήκε εκεί τον φυσικό του χώρο και χρησιμοποίησε τα social media σαν πολλαπλασιαστή».

Ο σερ και ο... Λαρισέρ
Ο Καμμένος δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου τον Νοέμβριο του 2011 και βγαίνει εκτός ΝΔ. Οι κακές γλώσσες λένε ότι αυτό γίνεται βελούδινα, ώστε να ξαναμπεί στις εκλογές. Δεν διαγράφεται, άλλωστε, από το κόμμα.
Κάπου εκεί αρχίζει να βλέπει τον εαυτό του ως Καρατζαφέρη στη θέση του Καρατζαφέρη ως νέος χαλίφης Ιζνογκούντ. Αλλωστε, είναι φανερό ότι ο ΛΑΟΣ κάνει λάθος στηρίζοντας την κυβέρνηση Παπαδήμου και το διπλασιάζει αποχωρώντας από αυτήν τον Φεβρουάριο.

Στο ακραίο δεξιό περιθώριο οι ζυμώσεις είναι περίεργες και θα κορυφωθούν πριν από τη δραματική ψηφοφορία για τη νέα δανειακή σύμβαση στις 12 Φεβρουαρίου 2012.
Ο Καμμένος πρωτοστατεί σε νομική επιχειρηματολογία για το χρέος. Το επιχείρημα ότι θα ισχύσει το βρετανικό δίκαιο σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης αντικρούεται με οργή τόσο από τον αντιπρόεδρο και υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο όσο και από τον κορυφαίο νομομαθή της ΝΔ Προκόπη Παυλόπουλο. ]
Ωστόσο, οι καλά πληροφορημένοι επιμένουν ότι η επιχειρηματολογία Καμμένου έχει απώτερο εμπνευστή τον νομικό του Κέμπριτζ, σερ Μπάζιλ Μαρκεζίνη. Η Βουλή βουίζει ότι ένα ραντεβού με τον Μαρκεζίνη, που οργάνωσε ο Καμμένος, έχει πείσει και τον Χρήστο Ζώη - που μέχρι χθες εθεωρείτο σοβαρός - να ψηφίσει «όχι».
Ζώης και Καμμένος συνδέονται από εποχής που ταξίδευαν μαζί για να μετάσχουν στην Κοινοβουλευτική Σύνοδο του ΟΑΣΕ. Ο Ζώης σηκώνεται και πάει κόντρα στον Σαμαρά στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, παραμονές της ψηφοφορίας.

Νάρκισσος και σπουδαιοφανής, ο Μαρκεζίνης θεωρείται επιρρεπής στο να του δίνουν προσοχή. Συνομιλητής αρχικά του Σαμαρά τους μήνες αφότου έγινε πρόεδρος της ΝΔ, ο «σερ Μπιλ» - όπως αποκαλείται χαϊδευτικά - δεν έχει μετά την προσοχή που θέλει από τη Συγγρού.
Τώρα εμφανίζεται ως eminence grise και ιδεολογικός ινστρούχτορας του κόμματος Καμμένου, των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Σπεύδουν να πάνε εκεί Ζώης, Κώστας Μαρκόπουλος, Κουντουρά, Ιατρίδη και άλλοι από τους διαγραμμένους και τις διαγραμμένες της 12ης Φεβρουαρίου 2012.
Κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ τούς αποδίδει πολιτική ιδιοτέλεια. «Αν ο Καμμένος περάσει το εκλογικό μέτρο του 3%, τότε θα χρειαστούν 1.500-2.000 ψήφους για να εκλεγούν στη Βουλή, εκεί που μ' εμάς θα ήθελαν 15.000 με 20.000». Η Συγγρού στοχοποιεί πολιτικά τον Καμμένο ως πρόσωπο «που θέλει να στερήσει την αυτοδυναμία από τη ΝΔ».
Τον ξέρουν, άλλωστε, καλά όπως αποδεικνύουν οι αποκαλύψεις φιλικών τους εφημερίδων για τα πηγαινέλα με ελικόπτερο που ανήκει σε offshore.

Επιτελικό στέλεχος της ΝΔ δεν έχει εντυπωσιαστεί με τον Καμμένο. «Οταν κάτσει η σκόνη και πρέπει να μιλήσει πολιτικά, θα φανεί λίγος - ήδη έχει συμβεί αυτό στην τηλεόραση. Πώς αυτός, ο Ζώης κι ο Μαρκόπουλος μιλάνε για παράνομο χρέος τώρα, ενώ δεν ασχολήθηκαν με το θέμα τα δύο χρόνια που ήταν υφυπουργοί; Από το 2007 ώς το 2009 υπήρξε δημόσιος δανεισμός πάνω από 100 δισ.».

Στους Ανεξάρτητους Ελληνες αναγνωρίζεται μια διεισδυτικότητα στους κάτω των 40 ετών οργισμένους ψηφοφόρους - αλλά αυτή είναι η ίδια δεξαμενή από την οποία τραβάει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Παραδοσιακά δεμένοι με το κόμμα τους και προσηλωμένοι στην εξουσία, δύσκολα οι ψηφοφόροι της ΝΔ, ιδίως στην περιφέρεια, θα της γυρίσουν την πλάτη για να δώσουν ψήφο διαμαρτυρίας.
Παρ' όλα αυτά, ο ΛΑΟΣ καταρρέει - κι αυτό δημιουργεί ένα κενό στα δεξιά της ΝΔ. Τριγμούς όμως εμφανίζει και το σύμπλεγμα προσώπων που συνδέθηκε με το εγχείρημα Καμμένου.
Σε δημόσια εκδήλωση στην Αθήνα ο Μαρκεζίνης κινήθηκε σε στυλ «απεταξάμην τω Καμμένω» και αρνήθηκε εμπλοκή στους Ανεξάρτητους Ελληνες ή συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Σύμφωνα με τα κουτσομπολιά, η δήλωση εστάλη με φαξ στο γραφείο Σαμαρά στη Συγγρού. Μεγάλη πίεση στον Καμμένο ασκούν, με δηλώσεις τους, και βουλευτές της ΝΔ που τον ξέρουν. Η γραμμή είναι: «Θα του απαντήσουμε με δικά του λόγια…».

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι ο Καμμένος έχοντας εγκλωβιστεί στα δεξιά κινείται σε άλλη κατεύθυνση, με τους ψιθύρους στη Βουλή να επιμένουν για σύμπλευση με τον Γιάννη Δημαρά. Μένει να φανεί αν η Ελλάδα του Μνημονίου θα γίνει μια Δημοκρατία των Ακρων.

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012, 14:03

http://www.zougla.gr/blog/article/637114

Read more »

Mια ανοικτή συγκέντρωση... κλειστού τύπου!

φωτο Σάββας Αυγητίδης

Read more »

Tι είπε ο Μπουτάρης στον Τσίπρα...

Μπορεί να στενοχωρέθηκε που χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΣ, διότι και Βλάχος είναι και Δήμαρχος, όμως περασμένα ξεχασμένα...

Read more »

Τελικά το ζούμε ΚΙ αυτό!

Tης Μελίνας Καραπαναγιωτίδου

4 ΜΑΙΟΥ 2012*

Για να κατανοήσει κανείς τη Χρυσή Αυγή πρέπει να μελετήσει ιστορία. Και μάλιστα την προ 1933 δράση του ναζισμού στην Γερμανία. Ο ιδρυτής της γνωρίζει και έχει διαβάσει όλα τα σχετικά βιβλία. Άλλωστε στο site του κόμματός του συστήνει ως πηγή γνώσης  πόνημα του Χιτλερ “ ο Αγών μου”  καθώς και  “Για την επέτειο ανάληψης της Αρχής” του Γιόζεφ Γκέμπελς και τη “Δεύτερη αναφορά” του Φρέντ Λόχτερ που αμφισβητεί το ολοκαύτωμα! 

Εκτός από τη ναζιστική κουλτούρα με τα σύμβολα τη σβάστικα και το μιλιταρισμό, μιμείται- κι εδώ είναι το επικίνδυνο- τον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές κατέλαβαν την εξουσία. Μετά την ταπεινωτική ήττα του Α παγκοσμίου και την ανεπαρκή δημοκρατία της Βαιμάρης, τα volks κινήματα ανδρώθηκαν εκμεταλλευόμενα την αγανάκτηση του λαού που θεώρησαν ότι οι ηγέτες του τον πρόδωσαν (με τις συνακόλουθες συνέπειες καταβολής υψηλών αποζημιώσεων που επέφεραν οικονομική κρίση και δυσθεώρητο πληθωρισμό). 

Πριν πάρουν το απολυτήριό τους οι ηττημένοι στρατιώτες, παρακολουθούσαν λόγους από περιστασιακούς εθνικιστές ομιλητές. Ένας έφεδρος δεκανέας, πρώην αποτυχημένος φοιτητής της σχολής καλών τεχνών και περιπλανώμενος ζωγράφος, ο Αδόλφος Χίτλερ έβγαζε λόγους που μάγευαν το ακροατήριο. Γρήγορα το ταλέντο του, τον ανέδειξε σε ηγέτη του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος. Η συνθήκη ειρήνης επέβαλε στην ηττημένη Γερμανία τον έλεγχο των εξοπλισμών της και του αριθμού της Βερμαχτ. Όμως τότε οι φιλοπόλεμοι μιλιταριστές δημιούργησαν ένα παραστρατιωτικό σώμα που στην ακμή του έφτασε τους ένα εκατομμύριο άνδρες! 

Ήταν ένα συνονθύλευμα από τραμπούκους, πρώην πολεμιστές, κακοποιούς ή αφελείς που πίστευαν στην ιδέα του ναζισμού. Τα τάγματα εφόδου ή SA του λοχαγού Ραιμ. Οι δολοφόνοι τραμπούκοι ακτιβιστές του εθνικοσοσιαλισμού, περιπολούσαν στους δρόμους, επέβαλαν την τάξη (μας θυμίζει Αγ. Παντελεήμονα;) έκαιγαν μαγαζιά Εβραίων, ξυλοκοπούσαν πολίτες που διαμαρτύρονταν, τρομοκρατούσαν μετανάστες, διέλυαν πολιτικές συγκεντρώσεις αντιπάλων. Ήταν το εργαλείο του Χίτλερ για να επιβάλλει τις απόψεις του. Όταν όμως κατά απαίτηση των βιομηχάνων και τις ηγεσίας του στρατού ο τεράστιος ανεπίσημος στρατός των SA εξελίχθηκε σε πρόβλημα, δεν δίστασε να εξολοθρεύσει τους αρχηγούς του και τον λοχαγό Ραιμ την «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών» και να τα αντικαταστήσει με τα SS που ήταν πιο πειθήνια. 

Ο ιδρυτής της Χρυσής Αυγής νομίζει ότι η ιστορία είναι φάρσα που επαναλαμβάνεται. Μαζεύει γύρω του κακοποιούς του κοινού ποινικού δικαίου, που έχουν γοητευθεί από την ιδεολογία της βίας, του μιλιταρισμού, του ρατσισμού και του στυγνού εθνικισμού, και τους μετατρέπει σε ιδιωτικό στρατό κατά τα πρότυπα των SA και των SS. Δηλώνουν αφοσιωμένοι και επιδεικνύουν τις επιθετικές διαθέσεις τους. Ένα από τα συνθήματά τους είναι «αίμα και τιμή- χρυσή αυγή» παραφράζοντας τον όρκο των SS: «η τιμή μας είναι η αφοσίωσή μας»

Το πρόβλημα με την χρυσή αυγή δεν είναι ότι λέει και θα εξακολουθήσει να λέει τις απόψεις της, έστω κι αν αυτές εχθρεύονται την κοινωνία. Στο κάτω κάτω δημοκρατία έχουμε, και το ΚΚΕ χρόνια πολιτεύεται δηλώνοντας ανυπακοή στο Σύνταγμα. Το πρόβλημα είναι πώς η χρυσή αυγή δεν περιορίζεται στους λόγους αλλά προχωράει σε πράξεις. 

Όταν ο πολίτης δηλώνει ότι είναι απογοητευμένος από όλα τα κόμματα και θα ψηφίσει χρυσή αυγή, δεν γνωρίζει το μέγεθος του λάθους που σκέφτεται να διαπράξει. Ο θυμός δεν τον αφήνει να καταλάβει τη φαρσα που επαναλαμβάνεται. Αν μπει στην βουλή, θα κινδυνεύσει πραγματικά η δημοκρατία και θα το μετανιώσουμε πικρά! Σκεφτείτε τους τραμπούκους που μιμούνται και θαυμάζουν τα τάγματα εφόδου SA, να είναι Έλληνες βουλευτές και να διαθέτουν βουλευτική ασυλία! Περνάμε τη χειρότερη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κρίση, ας μας φωτίσει όλους ο Θεός να μην ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας κι αυτή την περιπέτεια…

4 Mαιου 2012 - προεκλογικό άρθρο, ίσως και το μοναδικό...

http://taxalia.blogspot.gr/2012/05/e.html

Read more »

Η άδεια περιόδου των ...ανδρών στο δημόσιο!

Toυ Δημήτρη Βενιέρη
(Venieris Dimitris-fb)

Πριν απο λίγα χρονια και αφού πολλές φορές είχα ακούσει τον όρο "εχει παρει ΣΣΕ", ρώτησα συνάδελφο τι ακριβώς σημαίνει. 

Η απάντηση του ήταν πως είναι μια άδεια 12 ημερών το χρόνο, πλέον των βασικών ημερών άδειας, που χορηγείται σε εργαζόμενους, ακόμη και αν ζητηθει τη τελευταία στιγμή, πχ το πρωί στις 8.00, απο το τηλεφωνο. Ως ...ανήσυχο πνεύμα, έψαξα να βρω τις ρίζες αυτής της άδειας. 

Έτσι έμαθα ότι πριν απο πολλα χρονια οι γυναίκες, μέλη του πληρώματος της Ολυμπιακής αεροπορίας, είχαν απαιτήσει και κάθε μήνα είχαν μια μέρα άδεια για την πρωτη μερα της περιόδου τους. Επειδή είχαν αιμορραγία ή επειδή είχαν πόνους, κλπ κλπ...

Στο πλαίσιο της ισονομίας το ίδιο δικαίωμα απαίτησαν κι έλαβαν ΚΑΙ...οι άνδρες εργαζόμενοι μέλη του πληρώματος στην ολυμπιακη. Και μετα το απαιτησε και το πηρε, το σύνολο των εργαζομένων.  Και φυσικά μετα αυτο ...διολίσθησε σε πολλές ΔΕΚΟ. Κι όχι μόνο αυτο, αλλα σταδιακα μετατράπηκε σε τεσσερα τριήμερα το χρόνο, που με σαββατοκύριακο γινόταν ολόκληρες άδειες. Δεν θα πω πως φταίνε οι εργαζόμενοι, αλλα μια ξεφτίλα τη νιώθεις! Άκου να παίρνει ο άνδρας άδεια για...περίοδο!

Αυτά για να θυμόμαστε όλοι, όσα "κρυβαμε" κάτω απο το χαλί μέχρι σημερα και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να σωθεί ο τόπος και οι πολίτες του φυσικά. 

ΥΓ : χωρίς αυτό να έχει σημασία, προσωπικά δεν έκανα χρήση αυτής της άδειας ούτε μια φορά.

Read more »

Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και Επιχειρηματικότητα...

Του Νίκου Νυφούδη*

Έφτασε ο Σεπτέμβρης. Σβήσανε τα φώτα του καλοκαιριού, τελείωσε το πάρτι της μεγάλης τουριστικής επιτυχίας του καλοκαιριού και θα φανούν σιγά σιγά τα αποτελέσματα. Έφτασαν άραγε στην πραγματική οικονομία τα αποτελέσματα της αύξησης του εγχώριου τουρισμού ή απλά το χρήμα πήγε για ακόμα μία φορά στους λίγους μεγάλους παίχτες; Θα δούμε… Το πετρέλαιο θα ξεκινήσει σε λίγο.

Μαζί του κάθε χρόνο φέρνει πέρα από την σταδιακή πτώση της θερμοκρασίας τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. 'Ένα ιστορικό γεγονός για την πόλη, που φλερτάρει πια με την γραφικότητα. Όπως και οι πολιτικοί που την επισκέπτονται, άλλωστε. Και για να σας πω την αλήθεια, απορώ γιατί καίγονται τόσο πολύ να έρθουν. Τώρα πια που τα χλιδάτα πάρτι, εν απουσία Άκη Τσοχατζόπουλου, δεν έχουν μεγάλη αίγλη γιατί καίγονται να βάλουν τα μίζερα παλιομοδίτικα κουστούμια τους και να στριμωχτούν σε δευτεροκλασάτα, ολίγον τι θλιβερά, πάρτι εγκαινίων περιπτέρων. Κτίρια που μας ταξιδεύουν αισθητικά στο ‘70, εκδηλώσεις που μας υπενθυμίζουν τη «μπουζοκοποίηση» της νυχτερινής ζωής της πόλης και ένας κόσμος που πέρα από λόγους συνήθειας και «χαβαλέ» δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά γιατί επισκέπτεται την Έκθεση.

Κάθε φορά που πειραματίζομαι να γράψω για τη Διεθνή Έκθεση πέφτω πραγματικά σε τοίχο. Σκέψεις και εικόνες μού περνούν από το μυαλό για το τί είδα, επισκέφτηκα και βίωσα σε ανάλογες εκθέσεις του εξωτερικού. Και μου καρφώνεται στο μυαλό, το ερώτημα, αν μπορούμε άραγε καλύτερα ή ας την κλείσουμε, επιτέλους, δίνοντας το χώρο σε δημόσια χρήση που θα ενώνει το Σέιχ Σου, τα Πανεπιστήμια, το νέο Δημαρχείο με το υγρό στοιχείο της πόλης, τον πραγματικό θησαυρό της, το Θερμαϊκό.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, όμως, νομίζω πως αξίζει μία ακόμα ευκαιρία. Μια ευκαιρία που με αποφασιστικότητα, ταχύτητα και δημιουργική σκέψη, θα έκανε 2-3 υπουργεία να συνεργαστούν για να φτιαχτεί από την αρχή και σωστά. Καταρχήν να περιοριστεί το μέγεθός της.

Τα 3/5 της συνολικής έκτασης είναι αρκετά. Στο υπόλοιπο κομμάτι, το βορειοδυτικό ίσως, να δημιουργηθεί το πάρκο για το οποίο μιλάει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης συμπεριλαμβάνοντας στο σχεδιασμό τρία νέα κτίρια χωρίς αισθητικές υπερβολές και ενσωματωμένα στο χώρο. Στο ένα από τα κτίρια να συμπεριληφθούν τα Αστυνομικά Τμήματα Αγίου Δημητρίου και Λευκού Πύργου γλιτώνοντας έτσι από το δημόσιο μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από ενοίκια. Στο δεύτερο να συμπεριληφθούν οι δημόσιες υπηρεσίες του Κέντρου, όπως οι εφορίες Βασ. Ηρακλείου, για τα οποία πληρώνουμε ενοίκιο, ενώ στο τρίτο κτίριο να δημιουργηθεί επιτέλους ένα σοβαρό Youth Hostel.

Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο τριτοκοσμικό και αφιλόξενο για την πόλη είναι να μην έχει έναν χώρο φιλοξενίας των νέων που την επισκέπτεται από ολόκληρο τον κόσμο.

Περιορίζοντας, λοιπόν την Έκθεση σε ένα μικρότερο, περισσότερο παραγωγικό χώρο και συγχρόνως διατηρώντας τα κτίρια που θα κριθεί πως έχουν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον θα πρέπει να περάσουμε στο σημαντικότερο: να την επαναπροσδιορίσουμε. Τι είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης; Τι θέλουμε να προκύψει από αυτό που συμβαίνει, τι επιθυμούμε να επιστραφεί στην κοινωνία και πως μπορεί αυτό να συμβεί.

Σήμερα είναι η καλύτερη στιγμή για να συμβεί αυτό. Τώρα, που με αφορμή την κρίση, δημιουργικοί νέοι Έλληνες ή φιλέλληνες δημιουργούν έναν καινούριο κόσμο ηγούμενοι επιχειρηματικών κολοσσών, η επιλογή είναι μία: να τους εμπλέξεις.

Να συμμετάσχουν και να συνδιαμορφώσουν, με σύντομα χρονοδιαγράμματα, αυτό που θα προκύψει. Ένα φωτεινό κάλεσμα σε όλους αυτούς που αγαπούν την χώρα και την πόλη όπου και αν βρίσκονται.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, αν θέλουμε να πετύχει και να κάνει τη διαφορά, πρέπει να γίνει ένα δημιουργικό εργαστήρι επιχειρηματικότητας, μια πλατφόρμα νέων ιδεών που ολόκληρο το χρόνο θα δημιουργεί, θα εκπαιδεύει, θα μορφώνει και στο τέλος θα δίνει βήμα σε όλο αυτό που θα προκύπτει από τούτη τη ζύμωση.

Γνωρίζω πως είναι δύσκολο στη χώρα που αν ως φοιτητής δηλώσεις, στο Πανεπιστήμιο, ότι θέλεις να γίνεις επιχειρηματίας, θα σε κοιτάξουν επικριτικά πως ήδη πίνεις το αίμα του εργάτη. Αλλά είναι ο μόνος δρόμος.

Και να σας πω ένα μυστικό;

Χωρίς την επιχειρηματικότητα και τη δημιουργία, το σύστημα θα καταρρεύσει και θα τρώμε αλλήλους.

Σσσσσ μην μας ακούσουν!

* Ο κ. Νυφούδης είναι επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δημοτικός σύμβουλος του δήμου Πυλαίας- Χορτιάτη και δημιουργός του "The Life Goddess"

Read more »