Smiley face

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

ΑΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΣΕΝ «ΤΟ ΕΡΓΟ» ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ…



t

Της Μ. Καραπαναγιωτίδου
Κι όμως διαμέρισμα στη Νεάπολη 42 τ.μ. στην τιμή των 15.000 ευρω! Αν κάνουμε τη διαίρεση προκύπτει …357 ευρώ το τετραγωνικό! Το μεσιτικό που ρώτησα μου έδειξε κι ένα άλλο, 55 τμ πλήρες ανακαινισμένο στην τιμή των 25000 ευρώ! Άν πάλι το υπολογίσουμε, με τον ίδιο τρόπο, προκύπτει 454 ευρώ το τετραγωνικό! Κι όμως τρεις μήνες τώρα μένουν απούλητα σ αυτές τις τιμές.
Η εμπορική αξία στην περιοχή έχει κατρακυλήσει κάτω από το 50% της αντικειμενικής. Ωστόσο δεν υπάρχουν αγοραστές που να βλέπουν… ευκαιρίες στα διαμερίσματα αυτά!Την ίδια ωρα, στις τράπεζες λιμνάζουν 160 δις ευρώ (χώρια αυτά που έφυγαν στο εξωτερικό) και θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι λόγω της κρίσης θα υπήρχε… αναδιανομή περιουσιών. Κάποιοι που βρίσκονται σε άσχημη θέση θα πωλούσαν σε χαμηλές τιμές και όσοι έχουν μετρητά θα εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία.
Έλα όμως που αυτός ο πανάρχαιος νόμος της προσφοράς και της ζήτησης δεν λειτουργεί στην Ελλάδα της κρίσης! Αν και η ελεύθερη αγορά …αυτοδιορθώνεται – όπως λένε οι ειδικοί – και καλύπτει αμέσως τα κενά. Ασε, που το δημόσιο θα εισέπραττε φόρους από τις μεταβιβάσεις, πωλητές θα αποκτούσαν ρευστό που χρειάζονται απεγνωσμένα, αγοραστές θα αξιοποιούσαν σε συμφέρουσες τιμές περιουσίες, μεσίτες θα κέρδιζαν τα μεσιτικά τους, οικοδόμοι θα έκαναν ανακαινίσεις, βιομηχανίες θα αύξαναν τον τζίρο τους ( και θα φορολογούνταν ανάλογα), εργολάβοι θα απαλλάσσονταν από απούλητα νεόδμητα για να συνεχίσουν και το κράτος από όλους αυτούς θα εισέπραττε τους φόρους του!
Συμπεριλαμβανομένου τις κοινωνικές ωφέλειες από τις θέσεις εργασίας στις οικοδομικές εργασίες και τις βιομηχανίες οικοδομικών υλικών. Προσέξτε δεν ισχυρίζομαι απλά πώς η υποτίμηση και η υπερπροσφορά είναι λογικό να θερμάνει την αγορά. Λέω ότι θα περίμενα έναν τρελό οργασμό αγοραπωλησιών, που ούτε τα περιστασιακά υψηλά επιτόκια των τραπεζών θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν.
Όμως δεν συμβαίνει. Γιατί; Επειδή δεν μπήκε κανείς στον κόπο να εξηγήσει στον κ.Τόμσεν και τους άλλους δύο συναδέλφους του (που τώρα ομολογούν ότι η συνταγή τους ήταν λάθος) την ιδιαιτερότητα της Ελληνικής οικονομίας. Ότι ατμομηχανή της ήταν η …αντιπαροχή, στρεβλή για το περιβάλλον και την αισθητική των πόλεων, καταστροφική για την ποιότητα της αρχιτεκτονικής, όμως εξαιρετικά ωφέλιμη για την οικονομία ως μία καθαρά Ελληνική πατέντα ανάπτυξης!
Η ανοικοδόμηση και η υψηλή ιδιοκατοίκηση έφεραν… 300 επαγγέλματα στην ακμή τους, με εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και εγχώρια βιομηχανία οικοδομικών υλικών που συνέβαλαν τα μέγιστα στο ΑΕΠ. Ασβεστοποιίες, έτοιμο μπετόν, εταιρίες τούβλων, σκυρόδεμα, κουφώματα κτλ. Πολλές από αυτές έχοντας εξασφαλισμένες πωλήσεις στην εγχώρια αγορά στρέφονταν σε εξαγωγές για να διευρύνουν τα κέρδη τους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τσιμέντα και οι εταιρίες μαρμάρου είναι leader στις διεθνείς αγορές. Δεκαετίες η χώρα ζούσε από τα οικοδομικά υλικά και τις βιομηχανίες του κλάδου. Κανείς όμως δεν ξόδεψε χρόνο να εξηγήσει στον κ. Τόμσεν ότι η εξοντωτική επιβολή φόρων και χαράτσια θα απεμπολήσει την τελευταία ευκαιρία της αγοράς για επενδύσεις στα ακίνητα που είναι η παραδοσιακή καταφυγή των Ελλήνων και η μοναδική περίπτωση να κινούνταν τα λιμνάζοντα δισεκατομμύρια στις τράπεζες.
Ε, μετά απ όλα αυτά, κάθομαι και ξανακοιτάω την αγγελία- φωτογραφία του διαμερίσματος των 15000 ευρώ. Να το αγοράσω για τα παιδιά μου; Και το χαράτσι που πρέπει να πληρώνουμε; Υπάρχει περίπτωση να νοικιαστεί; Τα μισά χρήματα των ενοικίων θα μου τα πάρει η εφορία, χώρια που θα το πάρω 357 ευρώ, αλλά η εφορία θα μου το φορολογεί στην αντικειμενική , δηλαδή… 1000 ευρω!Κι αν θελήσω να το πουλήσω -κάποτε -με αυτή την φορολογική εχθρότητα θα βρεθεί τότε αγοραστής;
Τελικά όχι μόνο δεν θα το αγοράσω, αλλά μην σου πω οτι δεν θα το έπαιρνα ακόμη κι αν μου το χαρίζανε!  Οι καιροί είναι χαλεποί και το άλλοτε όνειρο της Ελληνικής οικογένειας, το «αποκούμπι» όπως έλεγαν οι παλιοί αποταμιευτές έγινε εφιάλτης από άδικους φόρους και τελικά η πιο ασύμφορη και αβάσταχτη …επένδυση ζωής!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Μελίνα Καραπαναγιωτίδου - Δημοσιογράφος